دیدگاههای شخصی امیرتقی زاده

برای آفرینش یک نهال عدالت دل هزاران طلحه و زبیر را باید شکست و اینک این ما هستیم و تلاش سایبریمان در آفرینش نهال عدالت .../ پروانه‌ها، نور را به حکم میثاق می شناسند و از آغاز با قصد سوختن پر در مطاف می‌گشایند.(شهید آقا سید مرتضی آوینی )

جنگ مان 30 ساله شد !!!

غرش  هولناکی پی در پی آسمان شهر را جریحه دار می کند ...

درست ٣٠ سال پیش بود که آسمان و زمین رنجور میهنم پس از تحمل استبداد صغیر محمدعلی شاه و استبداد کبیر رضا خان پهلوی و خل بازی و ندانم کاری های   روشنفکران وطنی مشروطه ، زیر چکمه های بعثی مجروح می شد. !!!...


تا دیروز مرزهای جنوب و شمال کشور در پشت پرده نقشه های استعماری روس و انگلیس و در این اواخر یانکی های شهید آبراهام امروزی !!! به طمع ذخایر نفتی و منابع طبیعی مورد سوء قصد های نا فرجام !!! قرار می گرفت ...

ولی به یکباره چیدمان دکترین های استکبازی بر روی میزکار فاتحان و متصرفان سرزمینی کشور های جهان سوم به رویکرد های جدید دیپلماسی در  تسخیر ذهن ها و اعتقادات دینی و ملی جهت برپایی دهکده یکپارچه جهانی تغییر می کند .

 ظرافت و نکته سنجی کلام امام که انقلاب را ٣٠ سال که هیچ ، کشور را تا قرنها بر روی ذخایر معارف غنی بشری و اعتقادی سوار می کند و از ترجمان غلط و نا صواب فلاسفه غربی بی نیاز و بیمه می کند . تئوریسین های غربی و شرقی را به چالشی باور نکردنی و غبر قابل تصور و پیش بینی نشده از سرعت صدور اعتقادی انقلاب  به سراسر جهان ، می کشاند ...

 تنها راه چاره پیشرو و موقتی در گبر کردن کشور به جنگ با یک گشور همسایه بنام  عراق بود که فرصت تقویت و چاره اندیشی را در اتاف های فکر برای غرب ایجاد میکند تا بتوانند پس از گذر کوتاه مدت و هشت ساله جنگ تحمیلی در جنگی نابرابر به کمک رسانه ها و عوامل داخلی بر اندیشه ناب امام راحل در خودباوری و خودکفایی فکری و اقتصادی با هزاران ترفند و نقشه و اختصاص بودجه های علنی سنا و غیر علنی سیا فائق آیند...

ولی دوباره تیرشان به سنگ جهالت شان اصابت میکند ...

امام سفر کرده در یک کلام جنگ ما را جنگ حق و باطل و اعتقادات و فقر و غنای با مستکبران  می داند که فر اتر از مرزهای سرزمینی گستره پیدا می کند و ادامه جنگ را تا رفع فتنه و ظهور منجی عدالت گستر متصور می نمائید ....

در آخر سر به رغم تصور مدعیان پرمدعای عافیت طلب ما ابهت غرب و شرق را در این جنگ شکستیم !

  
نویسنده : امیر تقی زاده ; ساعت ۱۱:۳٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٩/٢۳